SuanJe@n's Fiction

          ทางฝั่งซีวอนกับฮยอคแจที่กำลังอยู่บนรถเพื่อเตรียมกลับบ้าน

 

                “ชิส์...กูล่ะเบื่อได้เด็กหน้าบานนั่นจังว่ะ” ฮยอคแจพูดอย่างเสียอารมณ์

 

                “ทำไมวะ?” ซีวอนถามทั้งๆที่รู้คำตอบดี

 

                “มึงก็เห็น แม่งจงใจขัดขวางกูกับทงเฮ ห่าเอ๊ย”

 

                “มึงคิดมากไปป้ะเนี่ย”

 

                “ผิดตรงไหนถ้ากูจะคิด กูหวงแฟนกู กูไม่อยากให้หมาที่ไหนมายุ่งกับแฟนกู” ฮยอคแจขึ้นเสียง

 

                “แล้วมึงจะมาขึ้นเสียงใส่กูทำห่าอะไรเนี่ย! กูไม่ใช่ทงเฮแฟนมึงนี่” ซีวอนของขึ้นเหมือนกัน

 

                ก่อนที่ร่างสูงจะขับรถต่อไปโดยที่ไม่หันมามองคนข้างๆอีกเลย

 

                “เฮ้ย...นี่มึงโกรธกูหรอ” ฮยอคแจเริ่มรู้ตัวแล้วว่าทำเกินไป

 

                แต่ซีวอนก็ยังไม่ยอมพูดออกมาอยู่ดี จวบจนร่างสูงมาจอดรถที่หน้าบ้านของฮยอคแจ

 

                “ไม่เอา คืนนี้กูจะไปนอนกับมึง”

 

          ซีวอนจึงหักรถเข้าไปในบ้านที่อยู่ติดกับหลังของฮยอคแจ

 

                ร่างสูงยื่นกุญแจให้คนขับรถ แล้วเดินเข้าบ้านหลังใหญ่ไปทันที

 

                “โหย....อย่างอนสิวะ” ฮยอคแจวิ่งตามแทบไม่ทัน เมื่อร่างสูงจะปิดประตูห้องนอน

 

                “ไปนอนห้องมึงสิ” ซีวอนหมายถึงห้องที่อยู่ติดกับห้องเค้า ที่พ่อเค้าสั่งให้ทำเป็นห้องของฮยอคแจอีกห้องหนึ่ง เหมือนกับที่บ้านของฮยอคแจที่จะมีห้องของซีวอนอีกห้องนึงเช่นกัน

 

                “ไม่เอา กูจะนอนกับมึง เฮ้ย มึงอย่างอนกูสิ กูขอโทษ” ฮยอคแจเข้าไปกอดซีวอนไว้ ด้วยสัดส่วนที่ต่างกันมาก ทำให้หัวของฮยอคแจอยู่เพียงไหล่ของซีวอนเท่านั้น

 

                คนตัวเล็กจึงเข้าไปซุกอยู่ตรงหน้าอกของซีวอนพอดี

 

                “ปล่อย กูจะไปอาบน้ำ กูเหนื่อย”

 

                “มึงง่า...กูขอโทษจริงๆ มึงหายโกรธกูเถอะนะ...น้า....” ฮยอคแจยังเอาหัวเล็กๆถูไถไปมาเป็นการอ้อนอีกต่างหาก

 

                ซีวอนมองคนที่กอดตัวเองอย่างท้อใจ ก็เป็นแบบนี้ประจำ

 

                “กูจะไปอาบน้ำกูเหนียวตัว...” ซีวอนแกะมือฮยอคแจออก

 

                “กูอาบด้วย!” ว่าแล้วก็จูงมือซีวอนเข้าไปในห้องน้ำทันที

 

                มันก็ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกนะที่ทั้งคู่อาบน้ำด้วยกัน เพราะทำมาเป็นประจำอยู่แล้ว ทั้งซีวอนและฮยอคแจตอนนี้กำลังอยู่ในบ็อกเซอร์ตัวเดียวเหมือนกันทั้งคู่

 

                ซีวอนหย่อนตัวลงไปนั่งในอ่างจากุชชี่ราคาแพง พร้อมกับปล่อยน้ำออกมาในอ่าง

 

                ฮยอคแจเดินไปนั่งที่เก้าอี้เล็กฝั่งของอ่างที่มีหัวซีวอนพาดอยู่

 

                “อยู่เฉยๆ กูจะสระผมให้” ฮยอคแจสั่ง ก่อนจะดึงเอาสายฝักบัวมาฉีดน้ำเบาๆเส้นผมของซีวอน

 

                ยาสระผมยี่ห้อดีถูกบีบลงไป ก่อนที่มือบางจะเริ่มทำความสะอาดให้

 

                ซีวอนก็ยังคงนิ่งเงียบอยู่แบบนั้น จนฮยอคแจจัดการสระผมให้จนเสร็จ

 

                “มึงจะไม่สนใจกูจริงๆใช่มั้ยเนี่ย” ฮยอคแจละเหนื่อย

 

                ก่อนที่ร่างบางจะเดินไปยังฝั่งฝักบัว ที่ห้องน้ำบ้านนี้จะเลือกได้ว่าจะนอนแช่อ่าง หรือจะอาบฝักบัว ซึ่งตอนนี้ซีวอนยึดอ่างไปแล้ว ยังไงเค้าก็ต้องใช้ฝักบัวนี่ล่ะ

 

                ฮยอคแจเสียบฝักบัวไว้กับตัวฐานแล้วเปิดน้ำเบาๆ เพื่ออาบให้ตัวเองบ้าง

 

                ก่อนจะรับรู้การกอดรัดจากทางด้านหลังของตัวเอง

 

                จะใครถ้าไม่ใช่ซีวอน

 

                “ไหนมึงบอกว่าโกรธกูไงล่ะ”

 

                “เออ ตอนนี้กูก็ยังโกรธ” ซีวอนพลิกตัวของฮยอคแจให้กลับมาเผชิญหน้ากัน เปียกปอนด้วยสายน้ำจากฝักบัวทั้งคู่

 

                ฮยอคแจที่แม้จะได้หันมาหาซีวอนทั้งตัวแล้ว แต่ก็ยังอยู่ในอ้อมแขนของซีวอนอยู่ดี

 

                มือบางทั้งสองข้าง ยกขึ้นไปแนบแก้มของซีวอน

 

                “มึงเป็นอะไร ทำไมทำหน้าแบบนี้” ฮยอคแจหมายถึงแววตาที่เศร้าสร้อยของซีวอน

 

                “มึงเอาแต่พูดถึงทงเฮ อะไรก็ทงเฮๆๆๆๆ กูมันไม่สำคัญแล้วใช่มั้ยล่ะ”

 

                “มึงคิดบ้าอะไรเนี่ย นั่นแฟนกู ส่วนมึงก็เพื่อนสนิทกูมันเทียบกันไม่ได้”

 

                “ไม่รู้ว่ะ กูอยากจะเป็นคนที่สำคัญกับมึงที่สุด กูอยากให้มึงรักกูที่สุด กูอยากให้มึงคิดถึงกูบ้าง กูผิดหรอวะ”

 

                ฮยอคแจนิ่งไปเล็กน้อย

 

                “มึงก็เป็นคนๆนั้นสำหรับกูตลอดมานี่หว่า” ฮยอคแจบอก

 

                “ไม่จริง มึงรักทงเฮมากกว่ากู มึงจับมือเค้าวันนี้”

 

                “แล้วมึงจะให้กูทำยังไง จับมือมึงหรอมาสิ”

 

                “ไม่เอา.....”

 

                “แน่ะ...แล้วมึงจะให้กูทำยังไง”

 

                ซีวอนละมือข้างหนึ่งชี้ไปที่ปากของตัวเอง

 

                “จูบมึง?” ฮยอคแจเลิกคิ้วถาม

 

                “เออจูบกู จูบให้กูเชื่อว่ามึงรักกูมากกว่าทงเฮ”

 

                “มึงนี่มันจริงๆเลย”

 

                “เออ มึงไม่ต้องจูบกูก็ได้ กูมันไม่สำคัญ กูมันก็แค่คนๆนึงสำหรับมึง” ซีวอนปล่อยแขนทั้งสองข้างออก

 

                “มึงอย่าแบบนี้สิ...” ฮยอคแจดึงแขนซีวอนไว้ ก่อนที่ร่างบางจะถอยหลังตั้งหลักเล็กน้อยเพราะลื่นกับพื้น

 

                หลังเนียนจึงแนบกับผนังห้องเลยพอดี

 

                ซีวอนหันมามองก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้ๆฮยอคแจ

 

                “อะไร?...” ซีวอนถาม

 

                “มึงก็มาดิ ทีเดียวนะ? เดี๋ยวกูจูบให้” ไม่ทันสิ้นคำซีวอนก็เดินมาตรงหน้าทันที

 

                “เลวเอ๊ย...มึงนี่แม่งสุดๆไปเลย” ฮยอคแจสบถ

 

                ซีวอนมองเพื่อนด้วยแววตาระยิบระยับ ก่อนที่สองแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามล่ำสัน จะเท้ากับผนังทั้งสองด้าน กักกันฮยอคแจไม่ให้หลุดไปไหนได้

 

                “ทีเดียวนะมึง...” ฮยอคแจทำแววตาขู่

 

                “ไม่รู้ กูได้จูบแล้วกูจะเอาให้คุ้ม” ซีวอนยักคิ้ว

 

                “ไอ้ห่า....”

 

                “เก็บปากไว้หายใจเถอะมึง แลบลิ้นออกมา” ซีวอนสั่ง

 

                “ไม่เอามึง อย่ายุ่งกับลิ้นกู”

 

                “มึงจะเอาออกมาให้กูเลียดีๆ หรือจะให้กูเอาลิ้นกูไปดึงออกมา”

 

                “ไอ้เหี้ย...” ฮยอคแจพูดแค่นั้น แต่ก็ยอมแลบลิ้นออกมาโดยดี

 

                ซีวอนมองลิ้นเล็กๆนั่นอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะแลบลิ้นยาวของตัวเองออกมาแตะที่ลิ้นเล็ก ริมฝีปากหนาประทับลงไป พร้อมกับดูดดุนลิ้นนั่นไปด้วย

 

                ฮยอคแจอ้าปากชักลิ้นกลับมาพร้อมกับลิ้นหนาของซีวอนที่ตามเข้ามาด้วย ซีวอนดูดดุนริมฝีปากล่างของฮยอคแจอย่างไม่รู้จักเบื่อ จูบทุกซอนซอนที่ทั้งปากและลิ้นจะสามารถไปถึงได้

 

                มือข้างหนึ่งของร่างสูงลู่ลงมาลูบไล้เอวของร่างเล็ก เป็นจังหวะเดียวกับที่ริมฝีปากกำลังทำหน้าที่อยู่

 

                “อือ...มึงอย่าจับซีวอน เดี๋ยวกูอยาก” ฮยอคแจครางงึมงำ ปัดมือซีวอนออกจากเอวตัวเอง

 

                ฮยอคแจลืมตาปรือๆขึ้นมามองหน้าเพื่อนสนิทของตัวเอง

 

                ซีวอนทำหน้าเร้าอารมณ์ดิบได้มากมาย

 

                แต่ฮยอคแจจะรู้มั้ยว่าสภาพของตัวเองในตอนนี้กำลังจะทำให้ชเว ซีวอนคลั่ง

 

                ไอ้ไก่เตี้ย! มาเป็นเมียกูเถอะ

 

                ซีวอนกระตุกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะประกบปากฮยอคแจอีกครั้ง ด้วยจูบที่รวดเร็วและร้อนแรงกว่าครั้งเมื่อกี๊มาก ฮยอคแจเริ่มรู้สึกว่าตัวเบาหวิวขึ้นไปทุกที ขาทั้งสองข้างก็เหมือนจะหมดเรี่ยวแรง

 

                “อือ...วอน...กูจะล้ม...พอ.....” ฮยอคแจต้องอาศัยช่วงที่ซีวอนละปากออกเล็กน้อยพูดออกมา

 

                แต่มือหนากลับจับขาของฮยอคแจข้างหนึ่งมาเกี่ยวรัดเอวตัวเองเอาไว้

 

                “เกี่ยวไว้ กูยังอยากจูบมึงอยู่” ซีวอนพูดก่อนจะจูบต่อ แต่รอบนี้มือมันชักปลาหมึกขึ้นน่ะสิ!

 

                แตะนู่น แตะนี่ไปทั่ว เอวบ้างล่ะ หลังบ้างล่ะ ไหนจะยอดอกที่ทำเอาฮยอคแจสะดุ้งวาบอีก

 

                “ไอ้วอน...พอ...กูอยากแล้ว.....”ฮยอคแจดันหน้าอกของซีวอนเอาไว้

 

                “อยากเหี้ยไร...” ซีวอนพูด เมื่อจำต้องละออกจากริมฝีปากเจ่อๆบวมๆที่จูบเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอ

 

                “มึงจะลูบกูทำไมล่ะ จับทำไมล่ะ แม่งเป็นไงล่ะกูอยากขึ้นมาเลย” ฮยอคแจพูด ก่อนจะดึงขาตัวเองออกจากเอวซีวอน แต่ก็ทำไม่ได้เมื่อซีวอนยังจับไว้อยู่

 

                เลยยืนอยู่ท่าหมิ่นเหม่ที่เสี่ยงต่อการเข้าใจผิดแบบนี้นี่ล่ะ

 

                “มึงอยากเหี้ยไรเนี่ย?”

 

                “อยากนี่ล่ะมึง!” ฮยอคแจดึงมือข้างหนึ่งของซีวอนมาวางไว้บนบ๊อกเซอร์ของตัวเองที่เริ่มนูนขึ้นมา

 

                ซีวอนเลิกคิ้วเล็กน้อย

 

                “มึงอยากกับกูเนี่ยนะ?”

 

                “ดูมึงทำดิ ใครจะทนได้วะ...มึงออกไปเลย” ฮยอคแจไล่

 

                “มึงจะทำไร.....”

 

                “เล่นหมากรุกมั้งมึง” ฮยอคแจยังไม่วายกวนประสาท

 

                “เดี๋ยวกูช่วย” ซีวอนบอก

 

                “ไม่เอา กูทำเองได้ของกู ร่างกายกูเอง”

 

                “ชีวิตมึงเป็นของกู ร่างกายมึงก็ของกู”

 

                “ห่าลาก....ไม่เอา กูไม่ให้ทำ...”

 

                “แต่กูจะทำ.....” ซีวอนปล่อยขาฮยอคแจลงกับพื้น

 

                ร่างบางหันหลังเจ้าผนังทันที

 

                แต่ซีวอนก็เดินเข้ามาใกล้อีก จนสองร่างจะแนบติดกันอยู่แล้ว

 

                “มึงจะเข้ามาอีกทำไมเนี่ย ออกไปดิ๊”

 

                แต่ซีวอนกลับดึงมือทั้งสองข้างของฮยอคแจมาชูขึ้นเหนือหัวและแตะไว้กับผนังห้องน้ำทั้งสองฝั่ง

 

                “มึงเอาลง มึงตายแน่” ซีวอนขู่

 

                ก่อนที่มือหนาจะล้วงเข้าไปยังบ๊อกเซอร์ของฮยอคแจ

 

                “ไอ้วอน อย่าจับ...อย่านะมึง” ฮยอคแจร้อง แต่ก็ไม่กล้าเอามือลงอยู่ดี ก็ไอ้วอนเวลาโดนขัดใจนี่น่ากลัวยิ่งกว่าอะไรซะอีก

 

                แต่ก็ช้าไป มือหนาสะกิดเข้าที่ส่วนปลายจนได้

 

                “อื้อ........” อยอคแจส่งเสียงครางทันที

 

                “ของมึงเล็กว่ะ...เคะเอ๊ย” ซีวอนพูด

 

                “เล็กที่ไหน ไอ้ห่า ของกูออกจะใหญ่” ฮยอคแจยังไม่ยอมแพ้

 

                “เก่งให้ได้ตลอดเถอะมึง มาเคะให้กูดีกว่า เดี๋ยวกูพาขึ้นสวรรค์เอง”

 

                “จะฉุดกูลงนรกสิไม่ว่า”

 

                “ปากดีนะมึง เปลี่ยนเป็นเสียงครางเถอะ” ซีวอนส่งมืออีกข้างเข้าไปสัมผัสแก่นกายเล็กด้วยกัน

 

                “อื้อ.....อืม...” ฮยอคแจกัดฟัน ปล่อยอารมณ์ให้ไหลไปกับสายน้ำจากฝักบัว

 

                ซีวอนกอบกุมตั้งแต่ส่วนโคนจนถึงปลาย ค่อยๆรูดขึ้นลงช้าๆ

 

                “อา...ไอ้วอน...มึง...อย่าแกล้งกู...”

 

                “ครางดังๆสิมึง...”

 

                “อ๊ะ....อา.......วอน...เร็ว...กูปวด.....” ฮยอคแจเริ่มครางไม่เป็นภาษา

 

                ซีวอนมองแผ่นหลังเนียนขาวอย่างหลงใหล ก่อนจะก้มลงไปประทับรอยจูบสีชมพูจางๆไว้ที่ต้นคอของหลังเนียน

 

                มือหนาจับจังหวะให้รวดเร็วกว่าเดิม

 

                “อาส์.......................” และแล้วก็เสร็จสมไปทันที

 

                ฮยอคแจทรุดตัวลงนั่งกับพื้นห้องน้ำ แล้วหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน

 

                ซีวอนจัดการล้างคราบสีขาวที่มือออกจนหมด

 

                “มึงนะมึง...” ฮยอคแจบ่น

 

                “อะไร?”

 

                “มาจับของกู ไอ้เลว กูเก็บไว้ให้เมียกูจับคนเดียว”

 

                “เออ มึงก็เอาไว้ให้เมียมึงจับไปสิ มะกี๊ที่จับอ่าผัวมึง” ซีวอนลอยหน้าลอยตาตอบ

 

                “ส้นตีน ตลกแระมึง”

 

                ซีวอนหันไปมองก่อนจะนั่งลงตรงหน้าฮยอคแจ ก่อนจะดึงบ๊อกเซอร์คนตัวเล็กให้หลุดติดมือมา

 

                “เฮ้ย....” ฮยอคแจร้องอย่างตกใจ มือซีวอนจับเข่าทั้งสองข้างของตัวเองให้อ้าออก

 

                เผยให้เห็นช่องทางสีชมพู

 

                “มึงมองอะไร...ไอ้.....” ฮยอคแจไม่รู้ว่าทำไมตัวเองจะต้องหน้าขึ้นสีด้วย

 

                “อย่าให้ใครเข้าไป....” ซีวอนพูดเสียงเรียบๆ

 

                “มึงพูดบ้าไรเนี่ย ปล่อยกูนะ...”

 

                “อย่าให้ใครสอดเข้าไป ยกเว้นกู กูกระแทกได้คนเดียว”

 

                “กระแทกอะไรเนี่ยมึง...กูจะไปแก้ผ้าให้ใครดู มีแต่มึงแหละเนี่ย เห็นกูแทบทุกซอกทุกมุมแล้วเนี่ย จับตัวกูมาทุกตารางนิ้วแล้ว”

 

                “ยัง....”

 

                “อ้ะมึง...ตรงไหนอีก มึงจับเลยจะได้ครบ” ฮยอคแจพูดเล่น

 

                แต่เหมือนซีวอนจะเอาจริง นิ้วกลางถูกจ่อไว้ที่ปากช่องทางทันที

 

                “เฮ้ย!” ฮยอคแจเอามือมาตะครุบแทบไม่ทัน

 

                “ก็ตรงนี้กูยังไม่ได้จับ”

 

                “ไอ้เหี้ย! กูไม่ใช่เคะ”

 

                “เออมึงมันเมะ กูจะสำรวจร่างกายเมะนี่ล่ะ”

 

                “ไอ้....กูไม่รู้จะเอาคำไหนมาด่ามึงแล้วเนี่ย มึงบอกไม่ให้ใครสอดเข้ามา แล้วมึงจะมาทำเองเนี่ยนะ”

 

                “เออ กูทำได้คนเดียว”

 

                “ทำงี้มึงเอากูเลยเหอะ ไอ้หอก”

 

                “ให้กูเอามึงมั้ยล่ะ เอาเลยมั้ยล่ะ” ซีวอนจับขาฮยอคแจให้กว้างกว่าเดิม ก่อนจะแทรกตัวไปนั่งตรงกลาง

 

                “โอ้ย! มึงจะแหกขากูทำไม กูเจ็บ...”

 

                “จะเอามึงนี่ไง...”

 

                “กูประชด เอะอะก็จะเอากูจริงๆเลยมึงเนี่ย หุ่นกูมันน่าเอาตรงไหนเนี่ย”

 

                “ทุกตรงล่ะมึง ยิ่งตรงที่กูกำลังจะได้เนี่ย ยิ่งน่าเอา...” ซีวอนแลบลิ้นเลียริมฝีปาก

 

                “มึงหยุดความคิดนั้นไว้เลย กูไม่ให้เข้า...”

 

                “มึงก็รู้ถ้ากูจะเอายังไงกูก็ต้องได้”

 

                “แต่วันนี้กูไม่ให้เอา....”

 

                “งั้นวันหน้ามึงจะให้กูเอาน่ะสิ”

 

                “มึงนี่! เออๆ ถ้ากูจะให้ใครสอดเข้ามา คนๆนั้นจะต้องเป็นมึง โอเคยัง กูหนาว ง่วง อยากนอน” ฮยอคแจตัดความรำคาญด้วยวิธีนี้

 

                “รับปากแล้วนะมึง”

 

                “เออ.......ไปนอนได้แล้วมึง เลิกแหกขากูด้วย กูเจ็บ”

 

                ซีวอนยอมปล่อยออกแต่โดยดี แล้วพยุงฮยอคแจให้ไปใส่เสื้อผ้าด้วยกัน

 

                “ใส่เสื้อด้วย” ซีวอนเอาเสื้อยืดตัวโคร่งของตัวเองมาสวมให้ฮยอคแจ

 

                “ทุกทีกูก็ใส่แต่บ๊อกเซฮร์ไม่เห็นมึงว่าอะไรเลย”

 

                “อยากให้กูสอดเข้าไปเร็วๆ มึงก็ใส่แต่บ๊อกเซอร์สิ”

 

                “ในหัวมึงคิดได้แต่เรื่องนี้หรือไงเนี่ย?” ฮยอคแจพูดแล้วก็ไปล้มตัวลงนอนบนเตียงกว้าง

 

                ซีวอนยังคงเช็ดตัวต่อไปอีกเล็กน้อย

 

                “ไอ้ม้าโย่ง....มานอน...เร็วๆ” ฮยอคแจร้องเรียก

 

                “มึงนอนก่อนเลย”

 

                “ไม่เอา...มึงมานอนเลย...มาเร็วๆ” ฮยอคแจดิ้นไปมา

 

                “เออๆ มาแล้วๆ” ซีวอนมานอนลง

 

                “นอนกัน!” นั่นไง นอนลงปุ๊บ ขาก่ายกับเอวเค้าปั๊บ

 

                ยั่วเข้าไป ยั่วกันเข้าไป!

 

                “นอนดีๆดิ๊”

 

                “ไม่เอา...กูจะนอนกอดมึง” ว่าแล้วก็เอาแขนมาพาดตัวซีวอนไว้อีกด้วย

 

                “นอนดีๆ” ซีวอนผลักแขนและขานั่นลง ก่อนจะคว้าเอวฮยอคแจให้เข้ามานอนอยู่ในอ้อมอกของตัวเอง

 

                “ง่า....” ฮยอคแจยู่ปาก

 

                “นอนได้แล้วมึง” ซีวอนเอ็ด

 

                ฮยอคแจจึงเงยหน้าขึ้นจูบปลายคางซีวอน

 

                “ฝันดีนะมึง” แล้วหลับตาลง

 

                ซีวอนอมยิ้มเล็กน้อย

 

                แล้วจูบที่ปลายจมูกของร่างบาง

 

                “ฝันดีนะ...เมียสุดที่รัก”