THE PAIN [13]=กิจกรรมในห้องเสื้อ
posted on 07 Apr 2010 11:17 by suanjean-novel in WhenIfallinlove
“อะไรนะ?” ฮยอคแจเบิกตากว้าง
“ชั้นกำลังอยาก...” มือหนาเอื้อมไปโอบรอบสะโพกของร่างบางเอาไว้
“ซีวอนที่นี่ไม่ได้นะ...” ฮยอคแจพูดอย่างระวัง
“ชั้นอยาก...” ซีวอนกลับพูดแต่คำนี้
“อย่านะ...” ฮยอคแจใช้สองมือผลักออกแกร่งของร่างสูงเอาไว้
แต่มือปลาหมึกกลับปลดตะขอกางเกงสูทออกเสียแล้ว
“อย่านะ.......”
“เดี๋ยวชุดยับนะ...” ซีวอนดุ
“อย่าทำแบบนี้เลย เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า” ฮยอคแจกังวล
“ถอดชุดออก...” ซีวอนกระซิบด้วยเสียงแหบพร่า
“ไม่เอา...”
“หรือจะให้ชั้นกระชากขาด...”
ร่างบางเงยหน้าสบตากับร่าง แล้วก็พลันหน้าแดงวาบ
“นาย...เหมือนสิงโตติดสัตว์เลย...”
“ใช่...กำลังอยากมากด้วย เร็วๆเข้า”
ฮยอคแจถอนหายใจหนักๆ ก่อนจะค่อยๆปลดชุดไปวางไว้อย่างระวัง
ก่อนจะใช้นิ้วชี้ข้างหนึ่งวางไว้ที่ปากของซีวอน
“ห้ามรุนแรง” คำประกาศิตข้อแรก
“แค่รอบเดียว” ข้อที่สอง
“ห้ามเลอะเทอะ” ข้อสุดท้าย
“เดี๋ยวนี้กล้าสั่งชั้นแล้วหรอ”
“นายจะมีสิทธิ์มากกว่าชั้นตอนอยู่บนเตียงนะ ตอนนี้ไม่ใช่เตียง ให้ชั้นมีอำนาจมากกว่าไม่ได้หรอ” ฮยอคแจยิ้ม
“รับปากมั้ย” ริมฝีปากอิ่มถามอีกครั้ง
“ไม่รับปาก” ร่างสูงพูดก่อนจะดึงชั้นในของร่างบางลง
“งั้นหรอ...” แต่ฮยอคแจกลับดึงชั้นในขึ้นมาปิด และหันหลังให้ซีวอนเตรียมจะหยิบชุดมาใส่ให้เหมือนเดิม
มันกลับเข้าทางซีวอนซะแล้วล่ะ!!!
ร่างสูงดันให้ฮยอคแจติดกับผนังห้อง
ร่างบางหันหน้ากลับมามองซีวอน
“จะทำอะไรน่ะ”
“ก็พูดดีๆแล้วไม่ยอมเชื่อฟังกันเองนี่นา”
“นายยังไม่เห็นฟังชั้นเลย”
“สามข้อนั่นน่ะนะ แค่นั้นเองทำก็ได้” ซีวอนพูดอย่างไม่สนใจ
“แยกขาออก หย่อนตัวลงหน่อย เดี๋ยวมันเข้ายากจะเจ็บเอาอีก...” ซีวอนสั่ง
“จะใส่เลยหรอ...” ฮยอคแจพูดอย่างหวาดๆ
“อืม...ทำไม?”
“จูบชั้นก่อนสิ”
ร่างสูงยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงไปประทับจูบอันดูดดื่มกับคนที่เอียงหน้าหันกลับมา
“พื้นที่มันเล็กเกินไปจริงๆ ท่านี้คงไม่ไหว...” ซีวอนพูดก่อนจะพลิกตัวฮยอคแจให้หันมามองหน้าตนเอง
“ถอดกางเกงให้ชั้นหน่อย” ร่างสูงสั่ง
มือบางถอดเข็มขัดและกางเกงขายาวให้ร่างสูง ก่อนที่มันจะลงไปกองอยู่ที่ปลายพื้น
มือหนาจับเอวของฮยอคแจให้แน่นแล้วยกขึ้น
“เหวอ...นายทำอะไรน่ะ...” ฮยอคแจรีบกอดคอซีวอนไว้
“เอาขาเกี่ยวเอวชั้นไว้” ร่างสูงสั่ง ก่อนจะดันให้หลังเนียนแนบกับผนังห้องลองชุด
“เกาะไว้ดีๆละ ตกกลางคันไม่รู้ด้วย”
“ท่าอะไรกันเนี่ย...” ฮยอคแจอดจะอายไม่ได้
มือหนาดึงบ็อกเซอร์ตัวเองออก และจ่อแก่นกายที่ปากทางเข้าให้พอดีก่อน
“อย่ารุนแรง...” ฮยอคแจจับใบหน้าของซีวอนให้หันมาสบสายตากัน
แล้วแก่นกายขนาดใหญ่ก็ค่อยๆแสดงความทักทายกับช่องทางที่ปิดสนิทนั้น
“ฮึก...!” ร่างบางที่รู้สึกถึงการลุกล้ำก็ร้องออกมาทันที
“ผ่อนคลายฮยอคแจ มันเข้าลำบาก...แน่น....” ซีวอนขมวดคิ้วเป็นปมด้วยความเจ็บปวด
“ซีวอน...มันลึก...” ด้วยท่าที่ยืนอยู่นั้นทำให้การสอดใส่เป็นไปได้มากกว่าเดิม
“ยังไม่พอ...หายใจเข้าลึกๆ...”
ฮยอคแจพยายามรับทั้งหมดของซีวอนเอาไว้ให้ได้ และในที่สุดร่างสูงก็สามารถเคลื่อนตัวเข้าไปจนสุดได้
“แฮ่กๆ....” แค่รับเข้ามาทั้งหมด ฮยอคแจก็แทบตายคาบ่าของซีวอนแล้วล่ะ
“เป็นยังไงบ้าง...” ซีวอนถาม
“อย่า...อย่าเพิ่งขยับนะ..” ร่างบางโอบคอซีวอนเอาไว้แน่น
“ทำไม?...”
“ค้างไว้ก่อน...มันลึกมาถึงตรงนี้เลย...” ฮยอคแจชี้ไปที่ท้องน้อยของตัวเอง
“นายคิดว่าชั้นเป็นนักบุญรึไง เข้าไปขนาดนี้แล้วจะให้เอาแช่ค้างไว้เนี่ยนะ” ซีวอนเอ็ด
“นะ...แป๊บนึง...นายแนบตรงที่ชั้นรู้สึกอยู่เลย...อย่าเพิ่งขยับนะ ของนายยาวเกินไปแล้วนะ” ฮยอคแจพูดอย่างอายๆ
“รู้สึกดีล่ะสิ...นายจะทำให้ชั้นคลั่งแล้วนะ...” ซีวอนกำหมัดแน่น พยายามสะกดอารมณ์เอาไว้
“ซะ..ซีวอน...เอาออกก่อน...” อยอคแจครางกระเส่า
“ว่ายังไงนะ...” ซีวอนร้อง
“เอาออกก่อน...ชั้น...กลัว...”
“มากลัวตอนนี้เนี่ยนะ...” ซีวอนแทบอยากจะจับร่างเล็กกระแทกเข้าออกซะจริง
“ออกก่อน...”
“นายคิดว่ามันใส่ง่ายๆงั้นหรอ”
“เดี๋ยวชั้นใส่เอง...นะ...เบาๆ...” ฮยอคแจทำท่าขอร้อง
“ฮึ่ย!” ซีวอนดึงแก่นกายออกมาทีเดียวจนหลุด
“อ๊าส์....” ฮยอคแจร้องครางรับกับความว่างเปล่าที่เกิดขึ้น
ก่อนจะลู่ตัวนั่งลงกับพื้นเมื่อซีวอนปล่อยเค้าวางลงอย่างปลอดภัย
ร่างบางนั่งชันขาขึ้นทั้งสองข้าง เพราะความชาเมื่อครู่ ทำให้หุบขามากไม่ได้นัก
ซีวอนมองช่องทางสีชมพูที่ส่งท่าทางยั่วยวนเค้าอย่างโมโห
“คิดจะแกล้งชั้นใช่มั้ย?”
“ใช่...” ร่างบางยิ้มเล็กน้อย
“เดี่ยวนี้อวดดีขึ้นนี่นา...สงสัยเพราะชั้นใจดีมากไปล่ะมั้ง”
“อย่าโหดสิ วันนี้นายพูดดีๆกับชั้นเยอะเลย อย่าเพิ่งโหดสิ” ฮยอคแจยิ้ม
“ชั้นบอกว่าชั้นอยาก นายให้ชั้นเอา แต่เอาไม่จบ ฆ่ากันเลยเถอะ”
“นั่งลงสิ...” ฮยอคแจพูด
“อะไรอีกล่ะคราวนี้”
“ชั้นบอกว่าจะเข้าเอง...นายก็นั่งลงสิ...”
ร่างสูงหรี่ตาอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ก็ยอมนั่งลงโดยดี เป็นท่านั่งชันขาด้วย
ฮยอคแจเดินมานั่งคร่อมร่างสูงเอาไว้ โดยที่ปลายช่องทางก็จ่ออยู่กับแก่นกายของร่างสูงอีกด้วย
“จะยั่วชั้นหรอ”
“เปล่า...แค่อยากรู้อันไหนจะลึกกว่ากัน”
“หึ...ได้ กระแทกลงมาสิ ไม่เอาช้าๆนะ”
“จัดไป” ฮยอคแจกระแทกตัวลงมาในทีเดียวจนสุดแก่นกาย
“อ๊าส์!!!!!” ลึกจนต้องเผลอซบลงบนไหล่ของซีวอนจนได้
“ขยับ...ชั้นทนไม่ไหวแล้ว ขยับสิ!” ซีวอนร้อง ก่อนจะช่วยจับเอวฮยอคแจให้ขยับขึ้นลงเร็วกว่าเดิม
“อ๊ะ...อืม...ซีวอน...อือ....” ฮยอคแจเริ่มครางไม่เป็นภาษา
ซีวอนเองก็สูดดมร่างกายหอมไปทั่ว และยังไม่วายฝากรอยรักไว้ทุกแห่งอีกด้วย
“อา...ซีวอน...อือ.....”
“แฮ่ก...ฮยอคแจ...เร็วอีก...อาส์....” ซีวอนครางเสียงกระเส่า
“ซีวอน...ชั้น...ไม่...อะ....”
“ใจเย็นๆไปพร้อมกัน” ซีวอนเร่งจังหวะอีกครั้ง
และก็เป็นร่างบางที่ปลดปล่อยออกมาก่อน ตามด้วยร่างสูงมาติดๆ
“แฮ่กๆ....” เสียงหายใจหอบที่ดังประสานกันขึ้นมาบ่งบอกให้รู้ว่ากิจกรรมรักนั้นจบลงแล้ว
“อย่า...เพิ่งเอาออก...” ฮยอคแจดึงร่างสูงไว้
“ทำไม....”
“มันจะเปื้อน...” ฮยอคแจบอก
“ก็ให้มันเปื้อนไปสิ...เค้าไม่สนใจว่าเป็นเราหรอก...” ซีวอนพูด
“นายก็แบบนี้จริงๆเลย” ฮยอคแจว่าแล้วก็ค่อยๆลุกขึ้นจากตัวของซีวอน และก็เป็นไปตามคาดที่น้ำขาวเมือกไหลย้อยออกมาปะปนกัน
ฮยอคแจจัดการใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย และซีวอนเองก็เช่นกัน
และสูทที่ฮยอคแจได้สำหรับการมาวันนี้ก็คือ สูทสีครีมที่ซีวอนเป็นคนเลือกให้นั่นล่ะ
“ขอบคุณที่ใช้บริการนะคะ” มีนยอยิ้มให้ลูกค้า
“ครับ...ขอบคุณมากครับ” ซีวอนรับบัตรเครดิตมาเก็บไว้
“เอ่อ...แล้วนั่นคุณคนนั้นเป็นอะไรรึเปล่าคะ...ทำไมท่าเดินแปลกๆ” มีนยอหมายถึงฮยอคแจ
“คงเมื่อยล่ะครับ...สงสัยนานๆจะทำที ต่อไปคงต้องบ่อยกว่านี้แล้วล่ะครับ” ซีวอนมองแล้วก็ยิ้มๆออกมา
“คะ?”
“ผมหมายถึงลองชุดยังไงล่ะครับ สงสัยเค้าไม่ค่อยได้มาร้านแบบนี้เท่าไหร่นัก” ซีวอนรีบเฉลย
“อ่อค่ะ...ที่นี่ยินดีต้อนรับเสมอนะคะ”
“ครับ. ขอบคุณมากครับ” ซีวอนพูดแล้วก็รีบเดินตามใครบางคนไปที่รถ
“ไง...อยากไปไหนต่อมั้ย” ซีวอนถาม
“จะพาไปรึไง?”
“อืม....”
“ของสดหมด ไปซุปเปอร์มาเก็ตแล้วกัน” ฮยอคแจบอก
“อืม....” ซีวอนออกรถ
ซุปเปอร์มาเก็ต?...ไอ้หน้าหล่อนั่น!
“ชั้นอยากกลับห้องแล้ว กลับ!” ซีวอนพูดโพล่งออกมา
“อ้าว แล้วซื้อของ?”
“ไม่ต้องแล้ว ไม่หิว! มีอะไรก็กินไปแค่นั้นนั่นล่ะ”
“เป็นอะไรของเค้ากันนะ” ฮยอคแจล่ะเดาอารมณ์ไม่ถูกเลย
“ฮยอคแจ....” ซีวอนเอ่ยขึ้นมาเบาๆขณะขับรถ
“หืม?” ฮยอคแจหันไปมอง
ซีวอนใช้นิ้วชี้จิ้มไปที่แก้มของตัวเองเบาๆ
“ตรงนี้....”
“อะไร” ฮยอคแจพูดเบาๆ
“เร็วๆ...”
“เป็นบ้าอะไร” ฮยอคแจพูด แต่ก็ยอมเข้าไปหอมแก้มซีวอนเบาๆอยู่ดี
“ก็แค่นั้น...” ซีวอนหันไปขับรถต่อ
แค่เสี้ยววินาทีที่ฮยอคแจหันกลับไปมองถนนอีกฝั่ง
แค่เสี้ยววินาทีเดียวจริงๆที่ร่างบางคงไม่รู้ว่าราชสีห์ที่แสนจะเย็นชานั้นจะยิ้มออกมาได้อย่างสดใสในแบบที่ไม่เคยทำมากนัก
ฮยอคแจยิ้มบางๆให้กับกระจก
ใกล้เข้ามาอีกนิดแล้วใช่มั้ย?
เค้าได้เข้าใกล้หัวใจของซีวอนเข้ามาแล้วใช่มั้ย?
ทีละก้าวๆ ช้าๆ...แต่เนิ่นนาน
จะผิดมั้ยถ้าเค้าจะมีความหวัง ที่ว่าสักวัน...พื้นที่ภายในหัวใจของร่างสูงนั้น...
จะเป็นของเค้าสักที
#1 By kkoopp2523 (124.120.169.242) on 2010-04-24 16:39