THE PAIN [20]=กินดีหมีแล้วเข้าหอซะ!
posted on 13 Feb 2011 08:20 by suanjean-novel in WhenIfallinlove
“มีรึยัง?” ซีวอนถามอีกครั้งพร้อมกับเพิ่มแรงบีบเคล้นให้มากกว่าเดิม
“มีแล้วๆ...ยอมแล้ว....” ฮยอคแจจำต้องหันตัวกลับมาเผชิญหน้ากับร่างสูง
“ยอมแต่แรกก็จบ...” ซีวอนถอนมือกลับมา พร้อมกับน้ำสีขาวที่เลอะมือ แต่เค้ากลับเลียมันยังคอไปอย่างง่ายดาย
“สกปรก...” ร่างบางบอก
“งั้นชั้นก็กลืนของสกปรกของนายมาหลายรอบแล้วล่ะ”
“ไม่พูดด้วยแล้ว....” ไม่รู้จะทำยังไงแล้วกับฝีปากคนๆนี้
ซีวอนเคลื่อนตัวไปคร่อมร่างบางเอาไว้ พร้อมกับสบสายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการที่จะครอบครอง
“ไม่คุย...แต่ก็ยังครางได้ใช่มั้ย?...” ว่าแล้วก็ซุกไซร้เพิ่มอารมณ์ที่ซอกคอของฮยอคแจทันที
“อือ...ซีวอน....อืม.....” ฮยอคแจใช้สองมือขยุ้มกับที่กลุ่มผมดกดำของซีวอน ขณะที่เจ้าตัวกำลังหยอกล้ออยู่กับแก่นกายของเค้า
สัมผัสกี่ครั้ง...ก็ยังเหมือนเดิม...ได้ลิ้มรสกี่รอบก็ยังโหยหา
กลิ่นราคะยังคงอบอวล จนเหมือนขาดไม่ได้...นี่ล่ะมั้งอำนาจของตัณหา
ไม่นานมากนักธารสีขาวข้นก็ทะลักเข้าสู่ปากของซีวอนจนได้แต่ซีวอนก็ยังใช้สวนที่เหลือเป็นใบเบิกทางช่องทางที่ผ่านประสบการณ์ที่เค้าสอนมากี่ครั้งก็คงยังปิดสนิท
ทำ....เท่าไหร่ก็ไม่ขยายสักที
“อ๊ะ....อะ.....อือ....” กายบางบิดตัวหนีการรุกล้ำทันที
“อยู่เฉยๆ เดี๋ยวเจ็บ...” ซีวอนพูดขณะที่ต้องทนกัดฟันสวนนิ้วที่สามเข้าไป
“อ๊ะ....อื๊อ.....” ฮยอคแจจิกปลายเท้าเข้ากับพื้นฟูก สะบัดหน้าไปมา
“ทนหน่อย....ฝืด....แฮ่ก....” ร่างสูงเองก็ต้องการจะเป็นบ้าอยู่แล้ว
“เอาออก....เอานิ้วออก...เข้ามา....” เสียงเอาแต่ร้องอยู่แบบนั้น
“เดี๋ยวก็ฉีกอีก...” ความรู้สึกตอนนี้มันจะเรียกว่าเป็นห่วงได้มั้ยนะ? มันจะเรียกแบบนั้นได้มั้ย?
แต่ฮยอคแจก็ดิ้นจนสามารถเอามือดึงมือของซีวอนออกจนได้ ก่อนจะพลิกตัวให้กลายเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมซีวอนซะเอง
“อะไร...วันนี้ขนาดนั้นเลย...” ซีวอนยิ้มเยาะ
“จะเอา...จะเอา....” ฮยอคแจพร่ำพูดอยู่แบบนั้น ก่อนจะจับแก่นกายของซีวอนรูดขึ้นลง
“อะ...อือ.....” ถึงกับหลุดครางเลยทีเดียว มือหนาควานหยิบถุงยางส่งให้ฮยอคแจ
“ไม่เอา...ไม่ให้ใส่....” ร่างบางสะบัดหน้าไปมา
“ไม่กลัวติดโรครึไง...” ซีวอนจับสองมือของฮยอคแจให้หยุดซุกซนกับของๆเค้าสักที
“ชั้นได้กับนายคนเดียว เพราะฉะนั้นชั้นสะอาด มีแต่นายนั่นล่ะ...” นึกถึงวันที่ซีวอนกอดใครบนเตียงนั้นแล้ว...มันเจ็บทุกที
“อิจฉาเค้ารึไง?” ซีวอนถาม
“หวง!” ฮยอคแจกลับโพล่งออกมา
“แต่เค้าน่ะ...ลีลาดีมากเลยนะ...”
“ชั้นดีกว่า!”
“หึหึ...พิสูจน์สิ...”
ฮยอคแจโน้มตัวมาข้างหน้าเพื่อประกบริมฝีปากของซีวอนลิ้นเล็กดุนดันเข้าไปยังโพรงปากของร่างสูงก่อนจะสัมผัสความอ่อนนุ่มนั้นอย่างหลงใหล
ซีวอนล้วงผ่านสาบเสื้อนั้นจนหลุดออกไปหมด ลูบผ่านติ่งไตอย่างเบามือ แต่ก็ทำให้ร่างบางนั้นแทบคลั่ง
ร่างสูงพลิกฮยอคแจให้กลับมานอนอยู่ที่ใต้ร่างของตนอีกครั้ง ก่อนจะดันเข่าข้างหนึ่งของร่างบางออก สวนแก่นกายตัวเองเข้าไปเติมเต็มความว่างเปล่านั้น
เพราะปากที่ยังคงประกบอยู่ทำให้ร่างบางไม่สามารถเปล่งเสียงร้องใดๆออกมาได้ จิกระบายได้เพียงจิกเล็บลงไปบนกลางหลังของซีวอนเท่านั้น
“ฮยอก...แจ...อึก...อาส์.....” ซีวอนขยับตัวเข้าออกอย่างมีความสุข
“เรียกอีก...อา...เรียกชื่อชั้นอีก...” ฮยอคแจไม่ยอมหลับตาลง
เค้าอยากจะเห็น...ภาพที่ซีวอนเรียกชื่อเค้าแล้วมีสีหน้าที่เป็นสุข เค้าอยากจะมองมันเรื่อยไปไม่มีวันเบื่อ
“อา...ซีวอน....อือ....”
ซีวอนก้มลงจุมพิตที่ริมฝีปากนิ่มอีกครั้ง พร้อมกับแรงขับเคลื่อนที่พุ่งทวีความร้อนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ
“อะ..อา...ซีวอน....อือ....”
ปลายท้าวขาวซีดจิกลงบนผ้าปูที่นอน เกร็งทุกส่วนของร่างกาย
“หลั่งนอกหรือหลั่งใน....” ซีวอนกระซิบเสียงแหบพร่า
ฮยอคแจเงยหน้าเลียริมฝีปากหนานั่นเบาๆ
“อย่าให้เลอะเทอะสิ...”
และน้ำสีขาวของร่างสูงก็ทะลักเข้าสู่โพรงร้อนส่วนของร่างบางนั้นก็กระจายทั่วหน้าท้องที่เต็มที่ด้วยลอนของผู้ชายสุขภาพดี
ซีวอนทิ้งให้แก่นกายของตัวเองสงบนิ่งลงสักพักจึงค่อยๆถอนออกมา
ตามต่อในเด็กดีค่ะ :)