COME BACK-[2]=กลับมา
posted on 13 Feb 2011 08:23 by suanjean-novel in WhenUcomebacktome
กายหนาสะท้ายจนขนลุกเกรียวเมื่อมือที่ขยับขึ้นลงอย่างรวดเร็วครางชื่อของคนที่ขึ้นว่าเคยเกลียดออกมาอย่างหวานหยด
ใบหน้าสุขสมของฮยอคแจยามที่เค้ากระแทกตัวเข้าออกนั้น ยังคงจำได้ไม่ลืมเลือน
ซีวอนบดขยี้แก่นกายของตัวเองพร้อมกับขยับให้เร็วยิ่งขึ้น เพราะอยากจะปลดปล่อยตัวเองให้หลุดพ้นจากความทรมานนี่เสียที
“อะ...ฮยอค....อึก....แจ....แฮ่ก....อา......”
สายน้ำเย็นๆที่ยังไหลสาดลงมาโดนแก่นกายเป็นตัวเร่งให้ความปรารถนาพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ เล็บหนาจากมือของซีวอนข้างหนึ่ง จิกเข้าที่กำแพงห้องน้ำสีหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด
ความรู้สึกทั้งหมดมาอัดแน่นอยู่ที่ส่วนปลาย จะออกแหล่ไม่ออกแหล่ แต่ก็ราวกับกรรมที่ความต้องการทั้งหมดนั้นไม่ถูกขับออกมาอย่างที่ควรจะเป็น
“เหี้ยเอ๊ย....อีกแล้วหรอ....” ซีวอนต่อยกำแพงก่อนจะทรุดลงกับพื้นห้องน้ำ สั่นระริกไปทั้งร่างกายเมื่อแก่นกายอันใหญ่โตยังไม่ยอมสงบลงเลยแม้แต่น้อย
“ฮยอคแจ....ตัวไม่อยู่ยังจะทำชั้นแสบขนาดนี้อีกนะ....” ซีวอนกัดฟันอย่างเข่นเขี้ยว
มีอยู่บ่อยครั้งที่จะเป็นแบบนี้ เมื่อคราวที่เค้ามีความต้องการอยู่มาก แต่เพียงแค่นึกหน้าของฮยอคแจนั้นจะยังไม่พอ ทำให้เค้าไปไม่ถึงฝั่งที่ฝันไว้
แล้วการจะปล่อยให้ค้างเติ่งอยู่แบบนี้ ไม่ต่างจากการถูกกรีดเนื้อออกมาวางเป็นแผ่นๆเลยล่ะ
ไอ้ชางมินก็ดันเป็นหมอแผนกโรคหัวใจอีก แต่ครั้นจะให้เค้าไปหาหมอด้วยเรื่องแบบนี้น่ะนะ...ขอลาตายซะดีกว่า
“Sorry….Sorry….เนกา....เนกา.....” เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นมาจากอ่างล้างหน้าซึ่งจะเป็นจุดที่ร่างสูงมักจะวางเครื่องมือสื่อสารเอาไว้ทุกครั้งเวลาอาบน้ำ
เรียกได้ว่าร่างสูงของผู้กำกับชเวแทบจะต้องคลานมาหยิบเลยล่ะ เพราะจะลุกทีก็เสียวไปทั้งร่าง เพราะไอ้แก่นกายที่ยังไม่ยอมนอนลงน่ะสิ
“วะ...ว่า...ไง.....” เห็นชื่อโชว์ว่าเป็นใครเท่านั้นล่ะ รีบกรอกเสียงลงไปทันที
“เป็นอะไรวะ...ทำไมเสียงแกสั่นแบบนั้น ไม่สบายหรอ?” ชางมินรีบถามทันที
“มะ...ไม่...มีอะไร....แกมีอะไร....” ซีวอนกัดฟันตอบ
“เปล่าเห็นแกไม่ค่อยเข้ามาช่วงนี้ เลยคิดว่าจะเป็นอะไรรึเปล่า เฮ้ยย ชั้นมาแกแปลกๆนะ ทำไมเสียงมันแบบ......” ชางมินมีน้ำเสียงลังเลเล็กน้อย
“ทำไม......”
“ก็เปล่า เห็นครางทุ้มต่ำขนาดนั้น นึกว่าทำกิจบนเตียงอยู่” ชางมินพูดออกมา
“กิจห่าอะไรล่ะ....ทรมานจะตายอยู่แล้ว....อึก.....” ซีวอนจิกเล็บเท้าแน่น
วันนี้มันวันห่าอะไรกันวะ!!!
“เป็นอะไร......” ปลายสายถาม
“อย่าขำ...อึก....นะ......” เวลานี้ยังจะมารักษาฟอร์มอีกนะ
“มีอะไรกันแน่ ให้ไปหามั้ย?....”
“ไม่ๆ...ชั้นแค่....ไม่เสร็จ” ซีวอนตัดสินใจปรึกษาหมอในที่สุด
“ไม่เสร็จ?....เอ่อ...หมายถึง” ชางมินเองยังถึงกับกลืนน้ำลาย
ซีวอนจึงค่อยๆเล่าอาการทั้งหมดของตัวเองที่เกิดขึ้นให้เพื้อสนิทที่สุดจะไว้ใจฟัง
“เอ่อ...แหมะ...มิน่าล่ะ....ถ้าไม่ติดว่าแกเป็นเพื่อนชั้นนะเว้ย...ชั้นคงเกิดอารมณ์ร่วมแล้วล่ะ ครางซะขนาดนี้....” ชางมินยกมือขึ้นก่ายหน้าผากคาต๊ะทำงาน
ท่าทางมันจะเป็นเอามาก ถึงขนาดมาปรึกษาเค้าแบบนี้
“ทำไง..ดีวะ...ปวดจะตายอยู่แล้ว....” ซีวอนถึงกับคุกเข่าลงกับพื้นห้องน้ำ
สั่นอยู่นั่นล่ะ...ทำตัวเป็นเด็กเพิ่งหัดหลั่งไปได้
“แกกับชั้นพูดกันเรื่องนี้มันดูสยองว่ะ...” ชางมินขนลุกมองกลางลำตัวของตัวเอง โชคดีไปที่มันยังสงบอยู่ ไม่งั้นล่ะ...ฟ้าฝ่าช็อกโลกแน่ถ้าเค้าไปมีอารมณ์กับเพื่อนสนิทตัวเอง
แค่คิดยังอยากจะบ้าตาย
“มีวิธีช่วยมั้ย ถ้าไม่มีจะช่วยตัวเองแล้ว” ซีวอนเค้นเสียงลอดไรฟัน
“อ้าว แกก็ต้องช่วยตัวเองอยู่แล้วนี่”
“ไอ้มิน!!!”
“เออๆๆๆ...ทำเป็นเด็กวัยรุ่นเลยนะแก...เอาล่ะเปิดลำโพงสิ...เดี๋ยวคุณหมอจะมาสอนวิธีการหลั่งเองไอ้หนู...หึหึ....” ชางมินได้ทีรีบเกสำทับ
นานๆทีขอแกล้งมันสักหน่อยเถอะ
“ชั้น...เกลียดแก...ไอ้มิน...พรุ่งนี้แกโดนเตะแน่...” ซีวอนพูดอย่างแค้นๆ แต่ก็ยอมทำตามที่โดนสั่งโดยดี
“เออจะรอ...เอาล่ะ...เอามือซ้ายนะ...บีบที่ส่วนปลายไว้...ปิดห้ามการออกไว้ก่อน...ส่วนมือขวา....เอ่อ เฮ้ยเดี๋ยว แกปล่อยน้ำครั้งล่าสุดเมื่อไหร่?” ชางมินถาม
“แกจะฆ่าชั้นหรอ ให้บีบก็บีบแล้ว มาถามห่าไรอีกสองอาทิตย์ที่แล้วนู่น ชั้นมีงานเลยไม่ได้สนใจมันมาก”
“เออ ทิ้งไว้ให้ร่างกายต้องการมากๆมันก็จะผลิตออกมาเยอะ...เตรียมตัวเห็นท้องฟ้าเป็นสีเหลืองเลยเอ็ง เอามือขวาบีบที่ส่วนใต้สองลูกนั่น...บีบช้าๆกับแรงๆสลับกันนะ....”
ชางมินสั่งเบาๆฟังเสียงอาการตอบสนองของซีวอนที่เริ่มกลับมาครางทุ้มต่ำอีกครั้ง
“จินตนาการเลยเพื่อน...ปล่อยจิตใจให้ว่างๆ....บีบช้าๆ...แล้วแรงๆ....ปล่อยเสียงออกมา...ดังๆ......” ไม่คิดว่าสิ่งที่เคยใช้กับมินโฮตอนฝึกช่วงที่มินโฮเริ่มเป็นวัยรุ่นจะต้องมาใช้กับคนพี่ด้วยอีกครั้ง
แต่จากการที่เค้าวิเคราะห์คร่าวๆ อาการที่เกิดขึ้นกับซีวอนน่าจะเป็นผลจากการช็อกด้านจิตใจ ซึ่งเรื่องของฮยอคแจต้องยอมรับเลยล่ะว่าส่งผลต่อสภาพจิตใจของซีวอนไม่น้อย
ก็เข้าใจอยู่เรื่องที่มันจะต้องนึกถึงอีกฝ่ายตอนช่วยตัวเอง แต่ไม่คิดว่าจะเอามาเป็นสาเหตุของอาการหลั่งไม่ออกจนทรมานแทบบ้าแบบนี้ด้วย
ร่างกายของผู้ชายเราจะเกิดการผลิตน้ำเชื่ออยู่เป็นประจำ และถ้าหากมีมากเกินก็จะถูกขับออกมาทั้งการฝันเปียกหรือแม้แต่การช่วยตัวเอง
แต่ไอ้ทึ่มเพื่อนเค้ากลับเว้นว่างขนาดนี้...คงยาวหน่อยล่ะ
“อะ...ไอ้มิน...ชั้นจะปล่อยมือซ้ายได้รึยัง...มันจะออก....มาคับอยู่ตรงปลายนี่...ปวด....” ซีวอนครางเสียงสะท้าน
“อย่าเพิ่งขยี้ไว้....บีบแรงๆอย่างเดียวเลย...เอาให้เจ็บจนแกลืมอาการเกร็งที่ปลายเท้า...บีบแรงๆ....”
ซีวอนทำตามที่เพื่อนหมอบอกแต่ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่มันก็เหมือนการเพิ่มแรงเสียวสะท้านอะไรแบบนั้น
“มิน...ชั้นเจ็บเว้ย...ทั้งเจ็บทั้งเสียว....ไม่ไหวแล้ว....”
“บีบแรงๆสิวะ...เอาให้แม่งช้ำเลย....มึงจะสามสิบแล้วนะไอ้ห่าให้กูมาสอนบีบอีกรึ”
ซีวอนกัดฟันรับคำดูถูกนั้นแล้วเร่งจังหวะมือให้กระชั้นหนักขึ้นบีบจนรู้สึกปวดไปหมด มือที่จับอยู่ที่ส่วนปลายก็ขยี้จนมันเป็นสีแดงช้ำไปหมด
ภาพวันที่เค้าร่วมรักกับฮยอคแจอย่างรุนแรงประเดประดังย้อนเข้ามา แก่นกายของร่างบางก็กำลังสั่นระริกไม่ต่างจากเค้าตอนนี้ แถมสีของมันยังดูบวมช้ำมากกว่าของเค้าด้วยซ้ำ
ร่างหนากลั้นใจคลานไปที่ใต้ฝักบัวเร่งสปีดน้ำให้กลายเป็นแรงสุดก่อนจะน้ำมาจ่อที่ปลายแก่นกายของตัวเอง พร้อมกับขยี้อย่างรุนแรง
“อ๊า!...ฮยอคแจ...อือ....อะ...อา....” เสียงทุ้มต่ำครางจนหมดท่า ลืมความอายจนหมดสิ้น
ศักดิ์ศรีที่สั่งสมมาทั้งชีวิต ตอนนี้มันยอมสงบอยู่ภายใต้เท้าของสิ่งที่เรียกว่า “กิเลสตัณหา”
ถ้าหากเป็นเวลาปกติ ไม่มีทางที่คนที่หยิ่งในศักดิ์ศรีเท่าชีวิตอย่างชเว ซีวอนจะยอมมาทำอะไรน่าอายแบบนี้
ท่าทางนอนจนหมดสภาพคาห้องน้ำ กำลังสู้กับแก่นกายอันเดียวของตน มีความต้องการจะร่วมรักอย่างรุนแรง อยากปลดปล่อย...
แต่ไม่ใช่กับผู้หญิงหน้าตาสวยงาม หรือหุ่นสะบึมแต่อย่างใด ตอนนี้เค้าอยากกระแทกตัวเองเข้าไปในตัวของผู้ชายตัวเล็กๆผิวขาวๆปากแดงๆ
ยิ่งนึกภาพตามนั้นความปรารถนามันก็ยิ่งทะยานตัวสูงขึ้น
“ฮยอคแจ....ช่วย...อือ...ช่วยชั้นด้วย...อา....” หมดท่าจริงๆ
ร่างสูงเกลือกกลั้วร่างกายตัวเองลงกับพื้นห้องน้ำ ฉีดสายน้ำอยู่ที่เดิมจนเริ่มรู้สึกชา แต่ก็ยังไม่วายใช้มืออีกข้างจับมือให้นิ่งแล้วฉีดน้ำให้โดนยิ่งขึ้น ก่อนที่มือจะเอื้อมไปเปลี่ยนอุณหภูมิเป็นร้อน
“อ๊าส์!!!................” เสียงร้องจนก้องไปทั่วห้องเกิดขึ้น เมื่อทันทีที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
แก่นกายขนาดใหญ่ก็จัดการพ่นลาวาสีขาวออกมาอย่างรวดเร็วจนเจ้าของร่างกระตุกอยู่บนพื้นห้องน้ำนานนับนาที สั่นอยู่เป็นระยะเมื่อน้ำสีขุ่นทะลักออกมาระลอกแล้วระลอกเล่า
ซีวอนประคองตัวเองขึ้นดูผลงานที่เกิดขึ้นก็พบว่ามันยอมสงบลงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะเทียบขนาดนั้นยังไม่เท่ากับเวลาปกติ
อกแกร่งกระเพื่อมขึ้นลงด้วยความเหนื่อยอ่อน
ฉีดน้ำร้อนไล่คราบสีขาวนั้นออกไปจนหมด ก่อนจะนำมาฉีดล้างที่ของตัวเอง ซึ่งแน่นอนว่ามันผงกหัวสู้อีกครั้งทันที
ซีวอนส่ายหัว ก่อนจะค่อยๆพาร่างของตัวเองออกมาที่โทรศัพท์อีกครั้ง
เม้นท์ในเด็กดีด้วยนะคะ